Peki i Paki

Priča o Pavlu i Petru Mičiću tj. Pakiju i Pekiju, počinje kad počinje posleratna era Radničkog.

Rođeni 1930. godine, članovi Radničkog postali sa 17 godina. Za tim Radničkog nastupali su punih 14 godina , tokom cele svoje fudbalske karijere. Apsolutni su rekorderi po broju nastupa u dresu Radničkog. Petar Mičić - Peki (654 nastupa), Pavle Mičić - Paki (582 nastupa). Petar Mičić je takođe rekorder po broju postignutih golova u dresu Radničkog (256 golova).

Braća Peki i Paki su uz Branislava Canića bili „čuveni trio“ niškog Radničkog tokom 50-ih godina prošlog veka. Smataju se jednim od najzaslužnijih igrača za uspehe Radničkog koji se u tom periodu izdigo od lokalnog četvrtoligaša do pretendenta za ulazak u Prvu Saveznu ligu. U zvezde su se vinuli 1952. kad je Radničkio ostvario plasman u polu-finale nacionalnog kupa kao trećeligaš, što je prestavljalo veliki sportski podvig.

Ostaće zapamćeni kao zadnji predstavnici generacije koja je fudbal igrala iz ljubavi. Bilo je to vreme kada su svi igrači Radničkog bili zaposleni. Sa radnog mesta su odlazili na trening ili utakmicu, a dešavalo se često da se nakon udaljenih gostovanja odlazi direktno na posao ili u školu.

Akteri su prve internacionalne utakmice u Nišu (Radnički - Partizan Tirana ,jun 1948.), akteri prvog gostovanja nekog zapadnoevropskog kluba u Nišu (Radnički - ASK Klaagenfurt, mart 1953), akteri prvog internacionalnog gostovanja nekog niškog fudbalskog kluba (ARIS Solun - Radnički, jun 1955).

Na utakmici u Nišu 27. septembra 1959. godine Radnički je porazio Napredak iz Kruševca rezultatom 8:3, a Petar Mičić je postigao 4 gola i to u 42, 74, 76 i 78 minutu, što znači 3 gola za 6 minuta što do sada nije zabeleženo u istoriji niškog fudbala.